Moim zdaniem, Palahniuk wykonał dobrą robotę. Doskonale wykreował postać Madison, optymistycznej i równocześnie sarkastycznej dziewczyny. Cytując wydawnictwo Niebieska Studnia: "Palahniuk podążając śladami Dantego i Dostojewskiego, podejmuje temat winy i odkupienia na swój własny niezwykle dowcipny i szokujący sposób."
Fragment książki:
"Wiem, że to nie fair, ale powodem dla którego nasze życie na ziemi zamienia się w piekło, jest nasze oczekiwanie, że powinno być nam tam jak w niebie. Ziemia to ziemia. Śmierć to śmierć. Sami niebawem się o tym przekonacie. I wcale wam nie pomoże to, że będziecie się wściekać."
/Avery
Piosenka na dziś: AC/DC - Highway to Hell

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz